Doyuramadığım


Devranı devirsen yerine ne koyacaksın,
Öfkenle yarin vatanın bağrın oyacaksın,
Bilmez misin günden güne yiten olacaksın,
Nefs sen anca kendi etinle mi doyacaksın?

Sönmeyen öfken için mi dağladın bağrımı
Neden dönüp bakmadın, yalanladın çağrımı
Nâr eyledin devranı, yitik davalar için
Söyle! Değer miydi yakmaya ilk göz ağrımı

Gözün kör olası nefs, seni doyuramadım
Yardım çığlıklarımı sana duyuramadım,
Sonunda öğrendim ki suç bendeymiş, en başında
Bilemedim ondan ki, sabrı buyuramadım.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Uygarlığın ve Kişiliğin Temeli: Sorumluluk

Kurban İbadetinde Başka Ne Anlar ki, Kişi?

Nişanyan "Yanlış Cumhuriyet" kitabı eleştirisi